Veprimtaria e organizatave politike ilegale në Kosovë

[Llapi]

DriniM
ate pyetje eshte dasht tja bejsh vetes sate sepse ate person (10.Jusuf Karakushi) e kishit ne qeverin e bukoshit LDK-se e nuk e di kur nuk i kie dy lidhje ne politik perse i shtin turit se!!!!!

[DriniM]

E paske lëshuar një renë TAZE tani ,për kara......,o Llap .



Po për ate punën e Fadil Hoxhës ,kurgjë spaske folë ,a thua përse or llap ???!!!!

[RTP]

Postuar më parë nga Arb

Llap,

Merri more burre keto shkrime e dorezoi ne ndonje Gjykate...

Kce llap kce...

Mesiguri keto jane sjelle ketu nga "akuzat"qe u derguen nga kupa&taqi
ne zyret e UNMIK-ut para disa muajsh..apojo?

[Llapi]

rtp-ja

Jo Jo Jo

[Llapi]

11 marsi i vitit 1981 shënoi epokën e rikthimit të shqiptarëve në identitet të mirëfilltë kombëtar

Nga Ahmet Qeriqi


Demonstratat gjithëpopullore të Marsit dhe Prillit të viti 1981, shënuan kthesën vendimtare të ndarjes definitive të shqiptarëve të robëruar nga ish-RSFJ. Kërkesa për krijimin e një republike të shqiptarëve në Jugosllavi, shtrohej si nevojë strategjike e kohës, për të ruajtur identitetin kombëtar të shqiptarëve dhe për të krijuar parakushte për shkëputje nga Jugosllavia, që ishte bërë një burg i madh i popujve të Ballkanit.
Zhvillimet që pasuan më 26 mars të po atij viti, kur njësitë speciale të Jugosllavisë, me lejen me aprovimin e regjentëve besnikë të regjimit të Beogradit si: Azem vllasi, Mahmut Bakalli, Ali Shukriu, Mehmet Cikuli- Maliqi e të tjerë, sulmuan brutalisht demonstruesit duke vrarë dhe duke përgjakur qindra prej tyre, intervenimi i tillë brutal, nxori në sipërfaqe fytyrën e vërtetë të fashizmit jugosllav dhe atyre shqipfolësve bastardë, të cilët i shërbenin asaj politike shoviniste antishqiptare. Revolta gjithë popullore, që pasoi më 2 dhe 3 prill, ia çjerri përfundimisht maskën politikës së ”barazisë së kombeve dhe kombësive të Jugosllavisë”. Shtypi perëndimor dhe ai i Tiranës zyrtare konstatonin se në Kosovë kishte ndodhur njëra ndër gjakderdhjet më të pashembullta në Evropë, pas Luftës së Dytë Botërore.
Kryesia e Jugosllavisë okupatore kishte shpallur gjendjen e shtetrrethimit. Qenë vendosur qindra postblloqe policore dhe ushtarake në tërë Kosovën. U vranë dhe u plagosën rëndë qindra demonstrues, u arrestuan rreth 5000 shqiptarë liridashës. Klasa politike projugosllave në krye me komunistët titistë filloi zbatimin e platformës për “çrrënjosjen e kundërrevolucionit”, të cilën me besnikëri skllave po e zbatonin: Azem Vllasi, Ali Shukriu, Mahmut Bakalli, Mehmet Maliqi, Kolë Shiroka, Fadil Hoxha, Xhavit Nimani dhe tërë një klasë politikanësh, që bënin përpjekje të panatyrshme ta përzienin gjakun e shqiptarëve me gjakun sllav, ashtu sikurse kishin përzier shumica e tyre edhe martesat me serbe, malazeze, etj.
Kryengritja gjithëpopullore e marsit dhe prillit e vitit 1981 shënon një epokë vendimtare në historinë më të re të popullit shqiptar, pavarësisht se kjo ngjarje nuk e ka gjetur vendin e merituar në tekstet ende gjysmake të historisë sonë. Prej asaj kohe kishte filluar ndarja e madhe dhe diferencimi historik i dy klasave shoqërore, kundërshtare. Klasa projugosllave që pranonte jugosllavizmin dhe asimilimin e qetë të shqiptarëve, duke i trajtuar ata si “kosovari”, dhe lëvizja ilegale çlirimtare, e cila çoi më në fund edhe në luftën e armatosur të UÇK-së, për t’ u çliruar nga robëria shekullore jugosllave.
Në këtë aspekt marsi dhe prilli i vitit 1981 shënojnë njërën ndër ngjarjet më të rëndësishme të historisë sonë. Po të mos ndodhte ajo që ndodhi asokohe, shqiptarët sot do të jetonin ashtu sikur se jetojnë hungarezët në Vojvodinë, myslimanët në Sanxhak, apo vllahet në krahinën e Timokut në Serbi. Mirëpo në kushte dhe rrethana të caktuara lëvizja nacionaliste shqiptare, e përkrahur fuqimisht edhe nga Tirana zyrtare, arriti të konsolidojë idealin e lirisë, arriti ta mbajë gjallë atë dhe në rrugën e gjatë e të mundimshme të historisë, arriti të realizojë me sukses tri luftëra çlirimtare, të cilat u përkrahën nga mbarë shqiptarët atdhedashës dhe nga forcat përparimtare botërore.

Titistët, projugosllavët dhe oportunistët edhe 25 vjet më pas mundohen ta fshehin të vërtetën për kryengritjen shqiptare të vitit 1981

Duhet pranuar faktin se jeta e përbashkët e shqiptarëve me serbë dhe kombet e tjera të Jugosllavisë deri në vitin 1981, kishte dhënë shumë rezultate në afrimin e popujve, por jo në afrimin mbi principe të barazisë, por mbi shembullin e skllavit të nënshtruar ndaj padronit. Në Jugosllavinë e atëhershme shqiptarë të ndershëm, “poshteni shiptari” konsideroheshin vetëm ata që e donin pa lajka Jugosllavinë, si atdheun e tyre, ata që martoheshin me serbe, ata që rezervoheshin të flisnin shqip sapo futej në mesin e tyre një serb, dhe ata shqiptarë trutharë që nuk kishin as edhe ndjenjën më elementare të dashurisë për kombin e atdheun. Dhe, mjerisht, duhet pranuar faktin se të tillë në mesin e turmave të paarsimuara shqiptare pati me shumicë, ashtu sikurse pati me bollëk edhe nga ata që u shkolluan në Beograd, dhe prej andej sollën në Kosovë shumë nipa dhe mbesa të Serbisë. Mbi këtë shtresë të turmave shqiptare ngrihej klasa politike jugosllave, e cila kishte pranuar rezignatën tragjike të asimilimit të ngadalshëm, meqë arrinte të mbijetonte ekonomikisht dhe arrinte të vilte favore të shumta dobiprurëse duke u bërë pjesë e politikës jugosllave antishqiptare. Krijimi me sukses i një hibridi të tillë të çoroditur, çonte pa kthyeshëm në idenë e jugosllavizimit të shqiptarëve dhe të popujve të tjerë të federatës, e cila ishte përhapur sidomos në vitet 70 dhe 80 të shekullit të kaluar.
Është e natyrshme se periudha e tillë e rrojtjes bashkë, periudha mushke e bashkim vëllazërimit të shqiptarëve me serbë, periudha e fillimit të një ngjizjeje të panatyrshme, mes dy popujve që kishin të përbashkët vetëm armiqësinë 13 shekullore, jepte rezultate të caktuara, ashtu sikurse kishte dhënë edhe në kohën e Romës, kur qenë romanizuar shumë popuj të Ballkanit, por edhe në kohën e Perandorisë Otomane kur u turqizuan po ashtu një pjesë e madhe e popujve të Ballkanit.
Mirëpo, në kushte dhe rrethana të zhvillimit shoqëror, arsimor, politik dhe ekonomik në Evropën e asaj kohe, në kohën e ndarjes së botës në dy blloqe të mëdha politike kundërshtare, proceset historike do të zhvilloheshin në akord me kohën, dhe nuk mund të ndodhte ndonjë asimilim i dhunshëm, apo ndonjë shfarosje kolektive e shqiptarëve, sikur më vonë pretendoi ta zbatonte regjimi i Milosheviqit.
Viti 1981, grushtin më të fortë ia dha idesë së jugosllavizimit të shqiptarëve dhe kjo është merita më e madhe historike që ndodhi në atë kohë, sepse filloi rruga e vetëdijesimit për liri, barazi dhe vetëvendosje të shqiptarëve. të cilët padrejtësisht dhe me bekimin e qarqeve politike evropiane kishin mbetur të okupuara nga Jugosllavia. Këtë ide e përforconte edhe procesi i diferencimit ideopolitik, proces të cilin e zbatonte me përpikëri klasa titiste-rankoviqiste shqipfolëse e Kosovës. Ishin këta partiakët e të gjitha niveleve nga LKJ, LSPPJ, LRJ, LANÇ, pastaj prokurorët, gjykatësit, porotët, milicët, sigurimi i shtetit i identifikuar si UDB si dhe një klasë e tërë denoncuesish, të cilët për shërbimet e tyre kundër nacionalistëve dhe irredentistëve shqiptarë shpërbleheshin në shumë aspekte. Të rralla kanë qenë shtëpitë e shqiptarëve të trojeve të robëruara të atdheut asokohe ku nuk kishte të paktën një denoncues shqipfolës. Ky është një fakt i palavdishëm por mjerisht është një fakt historik, sepse të gjitha grupet ilegale, e tërë veprimtaria antijugosllave është zbuluar nga shqipfolësit, nga ata që ishin shumicë, sepse popullata serbe gjithnjë ka qenë pakicë në Kosovë dhe nuk ka arritur të shënojë ndonjë rezultat në këtë drejtim. Nuk kishte fshat në Kosovë, apo bashki në qytete, ku nuk njiheshin ata që bashkëpunonin me UDB-në, sepse ky bashkëpunim bëhej madje krejt hapur. Në çdo aksion për të shpartalluar shqiptarët liridashës kanë marrë pjesë milicët shqiptarë, ndërsa aksionet janë drejtuar nga policët serbë të UDB-së. Edhe në aksionin gjakatar kundër familjes së Tahir dhe Nebih Mehës në Prekaz, më 13 maj të vitit 1981, në ballë të forcave të rrethimit kanë qenë milicët shqiptarë. Të tillët, në mars dhe prill të vitit 1981, kanë vrarë dhjetëra demonstrues në Prishtinë, Ferizaj, Gjakovë, Vushtri, Mitrovicë, Drenas e gjetkë. Nga milicët e tillë të Mehmet Maliqit, të Azem Vllasit e Rrahman Morinës janë vrarë në rrethim Nuhi Berisha, Rexhep Mala, Bedri Sokoli, Afrim Zhitia, Fahri Fazliu, Ismet Krasniqi e dhjetëra të tjerë. Në të gjitha arrestimet e qindra grupeve të rezistencës në Kosovë gjatë viteve 80, në krye të aksioneve kanë qenë SUP-ovcat shqipfolës dhe pjesëtarë të milicisë vendore. I tillë ishte rezultati i politikës 30-vjeçare të bashkim vëllazërimit. Dhe sa më shumë që këta lakej të jugosllavizmit tregoheshin besnikë, aq më shumë kërkohej nga ata, zbatimi sa më i thellë i një politike të tillë, të egër, antikombëtare. Këto shërbime të panatyrshme që kryen bastardët e të gjitha ngjyrave, me kohë çuan në degradimin fatal të kësaj klase, e cila, edhe pse kishte shërbyer besnikërisht, pse të mos thuhet me këtë rast se kishte shërbyer qenqe, më në fund u detyra të largohet kokulur nga shërbimi, në fillim të viteve 90 të shekullit XX. Ishte kjo koha kur komunistët shqiptarë jugosllavë, të indinjuar në politikën e Beogradit bënë edhe atë “revolucionin e njohur” të hedhjes së triskave të partisë. Dashur pa dashur ata u gjenden të braktisur nga padroni, të cilit i kishin shërbyer plot 40 vjet. Të kota ishin edhe përpjekjet për të krijuar organizata gjithëjugosllave si UJDI i Veton Surroit, të kota u treguan edhe përpjekjet për ta varrosur dhunën, të kota u treguan edhe fikjet e dritave dhe trokitjet me lugë nëpër pjata , që ndërmorën të zhgënjyerit dhe braktisurit titistë, të kota ishin edhe shumë orvatje, që bënë skllevërit shpirtshitur, tashmë të braktisur nga padroni, të cilit deri dje i kishin kryer shërbime duke vrarë e duke denoncuar pabesisht vëllezërit e tyre të gjuhës dhe të gjakut. Të kota u treguan edhe brohoritjet për Stipe Shuvarin e Kaçusha Jasharin, të kota edhe apelet me nënshkrime të pseudointelektualëve, të cilët mendonin të ruanin as aq mund të ruhej në kohën e erozionit të madh, që kishte nisur me fillimin e shpërbërjes së Jugosllavisë që në fillim të viteve 90.


Klasa e komunistëve kosovarë, e braktisur nga Beogradi, në kohën e lirimit të pluralizmit politik u rreshtua në Lidhjen Demokratike të Kosovës dhe në disa partijëza të tjera, të cilat u udhëhoqën nga ish-komisarët e LKJ-së dhe nga mbeturinat e fundërrinat e UDB-së, që gjetën strehë nëpër parti politike. Ky ishte rezultati që korrën komunistët shqiptaro-jugosllavë për shërbimet e tyre të verbra kundër kombit e atdheut.
Kjo klasë njerëzish, për të gjitha ngjarjet që kanë ndodhur, ende fajëson kreatorët e kryengritjes së vitit 1981, sepse ata ua prishën ëndrrat dhe aspirata e tyre për përbashkësi dhe asimilim të qetë. Dhe, çuditërisht, edhe tani 25 vjet më pas, të tillët ende kanë mbetur po në ato pozicione, edhe pse Kosovën e liruan pikërisht ata që projektuan 11 marsin, 26 marsin dhe 1 e 2 prillin e vitit 1981 dhe që çuan përpara proceset çlirimtare duke i kurorëzuar me luftën heroike çlirimtare dhe fitimtare të UÇK-së. Ndodh kjo sepse lufta jonë nuk u zhvillua deri në fund dhe nuk i pastroi dot mbeturinat titiste, rankoviçiste e milosheviqiste, ose pastroi fare pak.
Pikërisht për këtë, në RTK, projektohet dhe realizohet një emision për kryengritjen e vitit 1981, duke u bazuar në deklaratat e ish UDB-ashëve, e titistëve me damkë dhe të disa oportunistëve, të cilët edhe pse kanë mbajtur vite të tëra nëpër burgje, kanë ndërruar sa e sa herë ngjyrat, duke u hedhur nga një parti në tjetrën dhe duke mos qenë asnjëherë konsekuentë, as atëherë kur ishin marksistë leninistë, as atëherë kur u bënë LDK-istë të përbetuar, as në kohën e UÇK-së kur ia mbathen për në Stankovec dhe as tani kur janë postuar nëpër poste të ndryshme qeveritare.


Të flasësh me përgjegjësi intelektuale e atdhetare për kryengritjen shqiptare të Marsit dhe Prillit të vitit 1981, nuk do të mjaftojë fakti sepse paska hedhur gjellën me gjithë pjatën në Menzën e Studentëve në Prishtinë, më 11 mars të vitit 1981, as sepse paska kërkuar “vurmak” para mikrofonit në krah të dashnores, as sepse në rrethana të caktuara mund të ketë qenë i dënuar për një veprimtari të tillë, por i thyer dhe i pusuar më vonë, as sepse pas burgut ishte rreshtuar në LDK së bashku me ata që të kishin denoncuar dhe dënuar, as sepse gjatë luftës të tillëve iu ka rrëshqitur nën këmbë toka e përgjakur e Kosovës, ku luftohej fyt për fyt kundër regjimit kriminal të Milosheviqit, në përkrahje të forcave ajrore të NATO-s. Nuk mjafton të krekosesh se e paske ndihmuar luftën e UÇK-së me Fondin e Emergjencës, apo nga fonde të tjera nga të cilat akëcili “veprimtar” gjysmën e parave mund t i ketë zhvatur për vete. Nuk bën në asnjë rast të tregohesh qyqar dhe të mos pranosh realitetin, i tillë çfarë ishte në vitet 80 të shekullit të kaluar. Nuk ishte e panatyrshme asokohe të ishte marksist leninist, as enverist, por ishte e panatyrshme të ishte komunist jugosllav, titist e rankoviqist i tipit të Azem Vllasit, Ali Shukriut, të Sinan Hasanit, Rrahman Morinës, etj. Ishte e panatyrshme të denoncoje vëllanë apo shokun e klasës sepse paska shkruar tinëz KR (Kosova Republikë), por ishte e moralshme dhe kombëtarisht e preferueshme të ndodheshe nëpër burgjet e pushtuesit, për ta kundërshtuar robërinë, qoftë edhe vetëm me bindje, duke iu qëndruar konsekuent, deri në fund, atyre bindjeve. Ishte krejtësisht e panatyrshme dhe e pamoralshme të fitoje grada duke denoncuar bashkëkombësit, apo duke izoluar, sulmuar e përbuzur familjet e atyre që ndodheshin nëpër burgje. Ishte e natyrshme dhe e moralshme të ndihmoje familjet e atyre që i kishte sakatosur regjimi okupator.

Bërthama e ideatorëve të kryengritjes së vitit 1981 u bë më vonë edhe bërthamë e UÇK-së

Kryengritja shqiptare kundër robërisë e vitit 1981, pas sulmit gjakatar, që mori në fillim nga ushtria dhe policia jugosllave, ajo së shpejti filloi të konsolidohet duke iu përshtatur rrethanave të reja të veprimit.
Dhuna, brutaliteti i forcave policore, arrestimet, vrasjet, plagosjet zgjeruan edhe më shumë frontin e rezistencës. UDB-ja në bashkëpunim me kolaboracionistët nxori para gjyqit dhjetëra grupe studentësh, punëtorësh dhe intelektualësh, ndërkohë që në platformë të kërkesës Kosova Republikë angazhoheshin dhjetëra grupe të tjera, krejtësisht të pavarura nga njëra tjetra, por me synime dhe qëllime të njëjta.


Edhe pse në luftë për ta thyer “nacionalizmin dhe irredentizmin shqiptar” ishte inkuadruar tërë aparatura politike dhe aparatura e represionit fizik, edhe pse luftën kundër këtij “nacionalizmi” e përkrahen të gjitha shtetet e Evropës, me përjashtim të Shqipërisë, e cila kërkesat e rinisë shqiptare i mbështeti fuqishëm, edhe pse në këtë luftë në mënyrën më të paturpshme dhe më të panatyrshme, po merrnin pjesë edhe shumë shqiptarë besnikë të jugosllavizmit, lufta për realizimin e idealeve kombëtare u tregua shumë më e fortë dhe përballoi me sukses të gjitha sfidat në rrethanat e caktuara shoqërore dhe historike.


Ideatorët dhe përkrahësit e lëvizjes për çlirim dhe bashkim kombëtar, veprimtarinë e tyre atdhetare nuk e pushuan as nëpër burgje. Dhe sapo liroheshin nga burgjet, sërish riorganizoheshin dhe vazhdonin veprimtarinë atdhetare, duke kërkuar barazi dhe liri.
Në vitet 80 sipas informatave që sjell shtypi i huaj, por edhe ai jugosllav për vepra të cilësuara si antijugosllave, janë dënuar prej 2 muaj e deri në 20 vjet burg rreth 12,000 shqiptarë, të moshave të ndryshme, por mesatarja e moshës së tyre ishte prej 20 deri në 30 vjet. UDB-ja kishte hapur rreth 400.000 dosje për shumicën dërrmuese të intelektualëve shqiptarë, kryesisht të familjeve që ishin shquar për rezistencë kundër forcave okupatore serbe qysh prej vitit 1912. Vetëm në ushtrinë jugosllave qenë dënuar 1.200 shqiptarë, në mesin e tyre edhe ndonjë epror. Shtypi i kohës nuk i ka shënuar këto të dhëna, meqë nuk lejonte censura e kohës së totalitarizmit jugosllav.
Në luftë për ta “thyer” nacionalizmin shqiptar kishte filluar edhe aksioni i diferencimit ideopolitik, të cilit i printe ideologu famëkeq titist, Azem Vllasi dhe kompania e tij diferencuese. Në këtë luftë të panatyrshme, antishqiptare, morën pjesë në mënyra të ndryshme të gjitha republikat e Jugosllavisë e veçanërisht ajo e Maqedonisë, ku po ashtu luftohej nacionalizmi dhe irredentizmi shqiptar. Kjo luftë nxiti fuqishëm nacionalshovenizmin serb, i cili pasi supozonte se i kishte nënshtruar shqiptarët, filloi luftën për të nënshtruar edhe sllovenët, kroatët e myslimanët e Bosnjës.
Duke qenë se e ashtuquajtura Lëvizje paqësore kishte degjeneruar në një qyqari të neveritshme, duke qenë se po bëheshin përpjekje për të bindur turmat shqiptare se liria do të vinte e nënshkruar, po të bëheshin të durueshëm, shumë prej të burgosurve të vitit 1981, veprimtarinë e tyre atdhetare e kishin orientuar drejt përgatitjes së kryengritjes së armatosur. Luftës çlirimtare në Kroaci dhe më vonë në Bosnje iu kishin bashkuar shumë shqiptarë liridashës, që paraprakisht qenë përndjekur nga regjimi i Milosheviqit.
Me qëllim për të vepruar në drejtim të krijimit të një force kombëtare, kishin shkuar për t’ u stërvitur ushtarakisht në Shqipëri, në kohën e regjimit të Ramiz Alisë, dy grupe atdhetarësh, në mesin e tyre edhe komandanti i ardhshëm legjendar i UÇK-së Adem Jashari, e disa të tjerë. Po për këtë qëllim qenë organizuar edhe grupe të ndryshme ilegalësh që kryenin stërvitje ushtarake sidomos në Drenicë dhe në Llap. Në krijimin e celulave të para të UÇK-së, po thuajse në të gjitha ato celula kishte ish të burgosur dhe të përndjekur që veprimtarinë e tyre antijugosllave e kishin nisur në Mars Prill të vitit 1981. Një pjesë nga këta veprimtarë në kushte dhe rrethana të caktuara ishte inkuadruar në Lëvizjen Popullore të Kosovës, e cila përjetoi batica dhe zbatica të shumta, meqë në kuadër të saj supozohej me të drejtë se ishin futur edhe kuadro të ish UDB-së. Pavarësisht nga dobësitë, sektarizmi dhe bajraktarizmi, që mbretëroi në LPK, klasa e ish të përndjekurve kishte zgjeruar veprimtarinë në të gjitha vendet në Evropë, por edhe brenda në Kosovë, ku vepronin grupet e para guerile të armatosura, të cilat tashmë kishin kryer sa e sa aksione kundër stacioneve të policës serbe kundër milicëve dhe kolaboracionistëve.


Në Kohën e krijimit të strukturave të para organizative të UÇK-së brenda në Kosovë, në të gjitha nivelet komanduese ishin inkuadruar ish të përndjekurit dhe të dënuarit e vitit 1981. Ata tashmë drejtonin Shtabin e Përgjithshëm, shumicën e zonave Operative, sigurimin sekret, institucionet e para informative të UÇK-së. Përderisa shumica e të burgosurve të vitit 1981 qenë hedhur në ballin e luftës për liri, pati edhe mjaft oportunistë që i mbeten besnikë politikës pacifiste të Ibrahim Rugovës, apo të tillë që i përndoqi Rugova nga partia e tij dhe që u riorganizuan në LBD.
Për t’ u bindur se cila ishte veprimtaria atdhetarë e kreatorëve të kryengritjes shqiptare të vitit 1981, duhet të shfletohen biografitë e dëshmorëve në vëllimet e monografisë “Feniksët e lirisë” ku janë prezantuar dhe vazhdojnë të prezantohen biografitë e dëshmorëve të UÇK-së. Përmes këtyre biografive shpaloset e vërteta për luftën dhe rezistonin e armatosur dhe dalin në sipërfaqe, ata që me tërë qenien janë angazhuar për çlirimin e trojeve shqiptare nga robëria. Vepra e tyre dhe e bashkëluftëtarëve të tyre flet se kush e organizoi kryengritjen e marsit dhe prillit të vitit 1981, kush e vazhdoi luftën deri në vdekje, kur i bëri bisht asaj dhe kush po i vjelë sot frytet e asaj lufte dhe atij gjaku të derdhur për liri.


Ata që ende nuk e kanë kuptuar se cila ishte esenca çlirimtare e nacionaliste e kryengritjes shqiptare e Marsit dhe Prillit e vitit 1981, me siguri se një ditë kur Kosova do ta fitojë pavarësinë, do ta kuptojnë, ose do të detyrohen ta kuptojnë. Ata që kanë marrë pjesë në ato zhvillime dhe që në kushte dhe rrethana të caktuar janë larguar nga lufta, ( prej luftës veç ai largohet...) atyre mbase edhe iu ka hije “të ngrehin e të mos këputin dhe prore të ndërrojnë qendrimet. Ndërsa kundërshtarët ende projugosllavë, ai Azem Vllasi, Shkëlzen Maliqi, Mahmut Bakalli, Migjen Kelmendi, Jusuf Buxhovi, Gani Mehmetaj, Baton Haxhiu e shumë të tjerë do të mbeten në fundërrina të historisë ashtu sikurse Esat Toptani, Ceno beg Kryeziu, Shefqet Vërlaci, Ali Shukriu, Mehmet Cikuli, Rrahman Morina dhe kolaboracionistët e neveritshëm që ikën nga Kosova së bashku me forcat serbe, në qershor të vitit 1999.


Kosova ende ka shumë militantë të Marsit dhe prillit të vitit 1981. Ata veprojnë, sogjetojnë dhe tashmë kanë mbetur garda më besnike e Kosovës, garda besnike e forca jo vetëm morale, garancia më e fortë e të ardhmes së Kosovës dhe trojeve etnike shqiptare.

[Llapi]

postimi bartet tek tema :11 marsi i vitit 1981 shënoi epokën e rikthimit të shqiptarëve në identitet të mirëfilltë kombëtar

[Genesis]

Postuar më parë nga Llapi

KUSH U VRA E U DENUA NGA U D B-a... GJATE VITEVE 1950-1960
!!)

Sheradin Berisha
-Në vazhdën e ndjekjeve të atdhetarëve të LNDSH-së,në Shkup burgoset dhe denohet grupi 14 anëtarësh nga Tetova, Gostivari, Dibra e Ohri:Raif Malaziu, Sherafedin Agai, Adnan Agai, Abaz Dukagjini, Burhan Pasholli, Abdurrahman Taravari,Remzi Pustina,Eshref Hoxha,Naxhi Purde,Abdylaziz Taravari,Mevaip Purde, Rifat Palloshi,Hadi Imami dhe Zeqir Lisi .

Eh mor Llap, sma merrte mendja qe do dilnin emra te tille ne valle. Sherafedini u cua ne nje burg te tmerrshem ne Kroaci per 14 vjet me sa di un, dhe sot e kesaj dite eshte akoma gjalle, por me tragjike per ceshtjen tone intelektuale eshte fakti se vellai i vet Nexhmedin Agai, i cili qysh ne moshen 16 vjecare(thone qe ishte nje gjeni) merrte klasa speciale ne te cilat merrte pjese vete kryetari e Akademise Jugosllave te atehershme(e cila ne ate kohe ishte akademia numer 3 ne bote) u detyrua te largoheshe mbasi morri vesh se deshin me e heq qafe dhe i ngarkuari per ta vrare ishte dora e nje shqiptari. Perfundon shkollen ne Bologna me dy doktorratura ne Ekonomi dhe Juridik me sa di un dhe vazhdon te merret shume me ceshtjen shqiptare nga larg. Te vjen keq se si keta emra jane lene ne harrese dhe ngrihen emra te tjere gangsterrash dhe kriminelash qe jane si nga pikpamja intelektuale si nga ajo morale nen zero.

[Llapi]

PËRNDJEKJA, PERSEKUTIMI, BURGOSJA DHE GJYKIMI I ATDHETARËVE SHQIPTARE NGA REGJIMI KOMUNIST I TITOS NË VITET 1950 - 1960

Sheradin Berisha
Në qershor 1948, me përjashtimin e Jugosllavisë titiste nga organizata e partive të shteteve komunsite-Byroja Informative, përfundimisht prishen marrëdhëniet ndërmjet Rusisë e aleatëve të saj, me Jugosllavinë. Mbetja e Shqipërisë në pozitat proruse nënkuptonte edhe prishjen e domosdoshme me jugosllavët. Ndonëse gjatë kohës së marrëdhënieve të mira në relacionin Tiranë-Beograd pozita e shqiptarëve në Kosovë dhe në viset tjeta ishte e rëndë, pas prishjes së këtyre marrëdhënieve pozita e tyre përkeqësohet edhe më shumë.

Pra, pozita diplomatike e Shqipërisë (atëkohë) e pafavorshme në planin ndërkombëtar, e rëndoj drejtëpërdrejtë edhe pozitën e shqiptarëve të mbetur padrejtësisht në Jugosllavinë e AVNOJ-it. Qarqet politike antishqiptare në Jugosllavi dhe veçanërisht UDB-a në krye me serbomadhin A.Rankoviq, duke e shfrytëzuar këtë situatë, riaktualizoi projektin famkeq të Vasa Çubrilloviçit për asgjësimin, asimilimin dhe shpërnguljen me dhunë të shqiptarëve nga trojet e tyre të lashta. Dhuna e terrori i shfrenuar qysh herët, tani i shpërthyer me një egërsi të re (përmes diferencimeve si "informbyroist") fillimisht nisi me kuadrot shqiptare të luftës për të vazhduar pastaj kundër të gjithë shqiptarëve që konsideroheshin armiqë të Jugosllavisë.
-Në këtë fushatë antishqiptare, më 15.12.1948 UDB-a pas torturave çnjerëzore e vrau luftëtarin e orëve të para dhe bashkautorin e dokumenteve të Konferencës së Bujanit dhe së fundi drejtor i gazetës "Rilindja" në Prishtinë: Xheladin Shyqri Hanën; në maj 1949 në një ekspeditë policore të drejtuar nga udbashët: Çedo Topalloviç dhe Çedo Mijoviç, në rrethana tradhtie, rrethohet njësiti atdhetarë prej 6 vetësh në Gajrak të Drenicës dhe me këtë rast vritet: Kryetari i Frontit Popullor për Kosovë, Rifat Latif Berisha, nga fshati Berish - i njohur për qëndresë e urtësi atdhetare . Atë vit torturohet për vdekje, nënkryetari i qeverisë maqedone Nexhat Agolli nga Dibra e Madhe, në dimrin e vitit 1950 vritet mizorisht Sabaudin Gjura nga Tetova, u likuidua edhe sekretari i rrethit të Gjakovës Faik Pruthi, Cen Shyqriu, Xhafer Vokshi e shumë të tjerë. Për ti shpëtuar likuidimit fizik shumë kuadra të luftës si: Shaban Haxhia, Mal Sadiku, Fadil Hyseni, Mon Çollaku, Sali Meta, Zekë Ademi, Zenel Hoxha, Sytki Hoxha, Qamil Morina etj. u detyruan të largohen nga Kosova, përkohësisht .
Në vazhdën e terrorit shtetëror, të prirë nga UDB-a, veëtm me 1948 u arrestuan dhe dolën në gjyq 306 shqiptarë, të akuzuar për vepra penale kundër shtetit!!
Ndonëse në luftën e pakompromis për shkatërrimin e Lëvizjes Nacional-Demokratike Shqiptare (LNDSH) në vitet 1945-1947,OZN-a (pas vitit 1946 UDB-a) persekutoi, burgosi dhe vrau qindra veprimtarë të kësaj organizate, kjo fushatë e egër nuk pushoi, vazhdoi edhe pas vitit 1948. Kështu, në fillim të vitit 1949, në gjyqin e Qarkut në Prishtinë, dënohen 9 anëtarë të LNDSH: Xhavit Gafurri (djali i patriotit të shquar Nazmi Gafurri), Ahmet Malisheva, Rexhep Kurteshi, Menduh Maksuti, Enver Shala, Mehmet Pozharani, Safie Feta, Igballe Cuni dhe Karolin Fraki.
-Po në këtë Gjyq denohet edhe grupi i Drenicës i përbërë nga 6 anëtarë të Lëvizjes, si: Hasan Jashari-Likoci, Mehë Zeqiri, Dan Zeqiri, Qerim Rrypi, Halim Rrypi dhe Sylë Berisha.
Gjatë vitit 1950 u denuan disa grupe të LNDSH dhe veprimtarë tjerë që e kundërshtonin,aksionin e "Otkupit" dhe veprimet diskriminuese ndaj shqiptarëve në tërësi.
- Në shkurt 1950 u burgos grupi i LNDSH-s "Lidhja e Prizrenit" i formuar në gjashtëmujorin e dytë të vitit 1949.Ky proces gjyqësor mbahet në Prishtinë nën kryesimin e gjyqtarit Shukri Begiq nga Pazari i Ri Me këtë rast denohen: Shaban Derguti dhe Mustafë Nixha me nga 20 vjet burg të rëndë,Shaban Mazreku dhe Hafez Jakupi poashtu me nga 20 vjet burg të rëndë, Bitër Dehalla,Tomë Mjeda dhe Zekë Bajraktari me nga 17 vjet burg të rëndë,Nezir Hoti me 15 vjet burg të rëndë dhe Ismet dehiri me 3 vjet burg të rëndë.
-Në grupin e dytë të LNDSH-së”Lidhja e Prizrenit” denohen:Arif Hoxha me 12 vjet burg të rëndë,ndërsa me nga 3 vjet burg të rëndë denohen:Zeki Ahmeti,Isuf Dellova,Islam Fisheri,Zenel Kabashi,Gjokë Spaqi,Ibrahim Gashi,Ramiz Rexhepi,dhe Shahide Kabashi...,Shemsedin Gashi, Rexhep Hoti, Malush Duraku,Halim Voci , Bajram Dehiri,Mustafë Derguti,Maliq Gashi e shumë të tjerë.
- Në 6 mujorin e parë të vitit 1950, për sabotim të mbledhjes së "Otkupit" dhe me akuzën si bashkëpunëtor të Sigurimit shqiptar, në Prishtinë e Prizren dënohen: Rizan Bajram Xhoxhaj, nga Vërmica e Prizrenit, Sefer Tafil Elezkurtaj dhe Ibish Avdi Rizanaj nga Zhuri,Xhafer Selmani(Vërmicë),Hajdar Bytyqi (Piranë),Nazif Hoti (Krushë e Madhe - i ati i Mr.Ukshin Hotit),Hamit Nuredini,Sali Mehmeti,Haki Malushi,Xheladin Gashi,Vesel Gashi, Avdyl Kryeziu,Ali Kryeziu,Zenun Kryeziu, Mahmut Abazi, Isa Dina,Qamil Qollaku,Xhafer Idrizi,Afil Afezi, Enver Beluli,Gani-Avni e Naim Zajmi,Muhedin Hadri,Halit Qollaku,Bie Vokshi,Lutfi Spahiu,Arif Randobrava etj.
- Po atë vit në Prishtinë burgoset dhe dënohet grupi i dytë i Drenicës i përbërë prej 11 anëtarësh të LNDSH, si:Ibrahim Tahiri, Hysen Hyseni, Sylë Mulliqi, Osman Beqiri me nga 10 vjet burg të rëndë, Smajl Ferizi dhe Milazim Hyseni me nga 7 vjet burg të rëndë,Hajredin Sadiku, Nebi Nuredini dhe Fetah Bogiqi me nga 5 vjet burg të rëndë Rashid Obria dhe Hamit Hoda me 15 vjet burg të rëndë (ky i fundit ne burg meqë u zbulua se ishte në shërbim të UDB u bojkotua plotësisht nga anëtarët e LNDSH-s).
-Asokohe u dënua edhe Hasan Rema nga Gjakova-me 17 vjet burg të rëndë(z.Rema kishte qëndruar 3 vjet i arratisur në Shqipëri dhe pastaj Sigurimi shqiptar e kapi dhe ia dorëzoi UDB-së në Kosovë!!)
- Po atë vit (1950) në Pejë dënohet grupi prej 9 vetash të lëvizjes: Sylë Mehmeti i Rugovës, Sali Kelmendi i Ruhotit, Ali Fetahu i Veriqit, Bekë Tafili i Ruhotit, Ramë Bislimi i Nabërxhanit,Gani Kastrati i Pejës,Salih Hasani dhe Sylë Shala nga Peja,Fatmir Goranci i Gjakovës dhe Ramë Isufi i Lubeniqit... Këtë vit u dënuan edhe: Sami Peja, Ibrahim Berisha, Musa Gjuka, Faik Basha, Qazim e Enver Berisha e shumë të tjerë.
- Në vitin 1951 në Gjykatën e Qarkut në Prishtinë u dënuan 11 anëtarë të LNDSH nga Mitrovica(të arrestuar në shtator 1950). Ky grup përbëhej nga: Bejtulla Sahiti (Gushefc),Hajrullah Halili(Doberlluk),Sinan Alija(Broboniq),Imer Ajeti (Koshtovë),Avdyl Haliti (Rahovë), Shefqet Kamberi (Broboniq),Zejnullah Mehmeti (Lip),Zejnel Shabani (Mikushnicë),Hajzer Ferizi (Qabër),Zeqir Rashidi-Rashica(Studime) dhe Bislim Fazliu (Vidishiq).
- Gjatë vitit 1952 burgoset dhe në Prishtinë dënohet grupi i tretë i LNDSH nga Drenica, si: Qazim Zogu,Hamdi Gruda,Bajram Dervishi,Abdullah Cakiqi, Isuf Cakiqi, Jakup Biçinca, Smajl Hoxha,Shaqir Hoxha,Idriz Obrija dhe Milazim Gradica.
- Në vitet 1949-1953 në Kosovë dhe në viset tjera shqiptare u dënuan më shumë vite burgim edhe shumë veprimtarë të tjerë (në grupe dhe veç e veç) si: Ramiz Osmani, Shefki ,Nuhi dhe Musli Osmani, Zylfi Musliu, pastaj - Hamdi Gashi, Ramadan Rexha, Raif Halimi-Cërnica,Xhemil Fluku, Mark Gashi,Ramë Sejdia,Rexhep Dajkoci,Bajram Alija, Rexhep Presheva, Ali Aliu - Presheva,Adem Elshani, Fazli Bega, Kadri Halimi (etnolog), Qamil Luzha,Rexhep Balidemaj (ushtarak nga Martinaj e Gusisë), Mulla Zekë Berdynaj,Sami Peja,Omer Qerkezi,Rexhep Rifati,Brahim Gashi,Haxhi Sylejmani, Bajram Zuka,Xhemë Lah Gashi... e qindra të tjerë për të cilët kërkohet një studim i veçantë.
-Po në vitin 1953 burgoset dhe sipas aktakuzes K 13 R 76/53,denohet grupi i anëtarëve të LNDSH-së nga Llapi: Sabit Kapiti-profesor i Gjimnazit në Podujevë(tani Besianë),Ibrahim Demolli,Xhafer Meta,Nexhmi Sejdiu,Fetah Babatinca,Jusuf Humolli, Shaban Zhjeqi, Shaban Shala, Nuhi Gashi dhe Isuf Ismaili.(Atdhetari Shaban Shala mbytet nga torturat e UDB-së).
-Në vitet 50-ta dhe 60-ta në Kosovë dhe në viset tjera etnike ,kanë vepruar edhe disa grupime politike, të cilat ishin pjesë përbërëse të LNDSH-së,e këto ishin: 1.“Vatra Kosovare Nacional-Demokratike Shqiptare” (VKNDSH); 2.“Grupi Demokratik Shqipar Kosova” (GDSHK); 3.“Grupi Shqiptar Revolucionar i Maqedonisë” (GSHRM);4. “Grupi Demokrat-Indepedent Shqiptar i Kosovës” (GDISHK);5. Grupi – “Veteranët e Luftës Shqiptare - Rezistenca Malësore (GVLSHRM);6.”Shoqëia Demokratike Shqiptare/IsmaIl Qemali/(SHDSH- "I.Q");7. Lidhja e Vardarit - Besa Demokratike Shqiptare (LV-BDSH) dhe 8.Lidhja Shqiptare e Sharrit (LSHSH).
-Pas aktivitetit patriotik, kundër regjimit titist, në vitin 1955 në Tetovë me 10 vjet burg dënohet mësuesi Mehmet Gega, Muharrem Jusufi dhe Abdulla Kalishta. Në vitin 1956 me burgime të rënda dënohen disa intelektualë tjerë nga Tetova dhe Gostivari.
-Më 1957 denohen edhe 8 anëtarë të LNDSH-së në Prishtinë:Rexhep Latif Abdullahu,Qemal Novokazi,Shemsi Perani, Rexhep Parteshi,Ibrahim Galimuna, Islam Mumxhiu,Vehbi Ruva dhe Kadër Deva. Të gjithë këta denohen me burg në kohëzgjatje prej 2-12 vjet burg të rëndë me përjashtim të Islam Mumxhiut, i cili lirohet.
-Po këtë vit burgoset dhe dënohet grupi i dytë 9 anëtarësh nga Prishtina: Nusret Novokazi,Rashid Krasniqi,Osman Krasniqi,Emina Krasniqi,Nikë Kajtazi,Ibrahim Binaku, Fehmi Henci, Neki Shehu dhe Mazllum Novokazi.
-Në vazhdën e ndjekjeve të atdhetarëve të LNDSH-së,në Shkup burgoset dhe denohet grupi 14 anëtarësh nga Tetova, Gostivari, Dibra e Ohri:Raif Malaziu, Sherafedin Agai, Adnan Agai, Abaz Dukagjini, Burhan Pasholli, Abdurrahman Taravari,Remzi Pustina,Eshref Hoxha,Naxhi Purde,Abdylaziz Taravari,Mevaip Purde, Rifat Palloshi,Hadi Imami dhe Zeqir Lisi.
-Në verën e vitit 1960 zbulohet grupi i LNDSH- "Votra Kosovare Nacional-Demokratike Shqiptare" i drejtuar nga Shahin Voca i Shalës së Bajgorës. Kjo organizatë kombëtare u themelua me 6 gusht 1952, ku fillimisht aktivitetin e vet e bëri në Gjimnazin e Mitrovicës dhe në shkollën e Stantërgut për t´u shtri brenda një kohe në Prishtinë, Podujevë, Gjilan, Prizren, Shkup e Tetovë, Pejë, Istog etj. Brenda 8 vitesh VK-NDSH-ja në gjiun e vet organizoi 387 anëtarë besnik. Me rastin e zbulimit nga UDB-a arrestohen dhe dënohen 21 anëtarë, prej tyre 4 veta denohen në Gjyqin ushtarak të Zagrebit.
-Gjykata e Qarkut në Prishtinë dhe ajo në Prizren dënuan 17 veta:Ragip Sadikun, Bajram Gashin,Hasan Rexhën,Bislim Fazliun,Muharrem Hysenin,Luz Pacolin, Nuhi Pretenin, Bilall Ramën, Hilmi Badallajn, Ali Isufin, Rraman Jasharin,Ramë Dibranin, Niman Shalën,Sinan Sinanin,Musli Rexhepin,Ibrahim Metajn dhe Niman Kajtazin.
-Ndërkaq në Zagreb më 25.02.1961 në bazë të aktvendimit nr.IK 21/60, gjyqi ushtarak denon: Emin Fazliun me 8 vite burg të rëndë, Baki Dullovin me 2 vjet e 6 muaj, Mehmet Trepçën me 2 vjet dhe Hilmi Ajvazin me 9 muaj burg .
-Shumica e të dënuarve shqiptarë vitet më të rënda të burgut, përveç Idrizovës e Velesit në Maqedoni,Nishit, Beogradit, Pozharevcit... në Serbi, Titogradit në Mal të Zi, Bileqës, Stara Gradishkës, Lepogllavës... në Kroaci, i kaluan më së shumti në sinonimin e ferrit të Dantes në "Goli Otok",ujdhesë në Adriatikun verilindor (Kroaci). Në këtë ujdhesë të xhveshur e me gurë të thepisur, të burgosurit shqiptarë dhe jo vetëm ata, përjetuan ditët më të tmerrshme të jetës së tyre. Rrëfimet e atyre që kaluan nëpër ferrin e Goli Otokut, dëshmojnë për një trajtim të egër e mizor, të papërsëritshëm në historinë e njerëzimit. Qëllimi ka qenë i qartë: jo vetëm thyerja por shkatërrimi i plotë shpirtëror i çdo të burgosuri. Aty është praktikuar shpeshherë rrahja e të burgosurve në mes vete (të burgosurit e vjetër me ata të rinjtë e porsaardhur). Pas punëve të rënda e të mundimshme që bënin gjatë ditës, të burgosurit për çdo mbrëmje ishin të detyruar të kalonin nëpër koridorin e gjallë e të "të penduarve" dhe të udbashëve të çarkëdisur... Në Goli Otok, pra të burgosurit me karakter të thyer e të përbaltur (tipat me imoral) jo vetëm që "vetëqeverisnin" me krejt kampin,por bëheshin edhe xhelatë të atyre që kishin karakter njerëzorë e të pathyeshëm . Ky burg-kamp famkeq u bë edhe varr i shumë të burgosurve,në mesin e të cilëve pati edhe shumë shqiptarë

[adolfi]

Postuar më parë nga Arb

Llap,

Ciles Organizate Politike Ilegale i ke takuar? Cili prej ketyre je ti?

Edhe mos e harro nje gje, na duhet burimi i ketyre shkrimeve... Duhet te na bindesh se nuk jane te perkthyera nga arkivat e Shkijeve...

o me din qe me fshin o arb oisi se pa ta q.. n.an..en e udbashit se kisha lan,po mshefu e ishalla te plas zemra o udbash se koha juaj udbes mbaroi,u mshefte ne ldk po tash do te humbni se shpejti .LLAP te lumte dora dhe a ki mundesi per udbashet te na tregosh se a jane gjall apo a kan pozita sot,se per atdhetaret e di

[alibaba]

Mos dil nga tema DriniM.
Ti Kinik, populli i njeh boll mirë kush ka qenë e kush nuk ka qenë, askush nuk akuzohet pa faj.
Këto gjëra duhet të bëhen publike për t'i ditur gjeneratat e reja.

[DriniM]

Nuk kam dalur nga tema * plugu * , pasi veprimtaria e spiunëve duash apo nuk duash është e lidhur me politikë ,pasi këta ndytësira janë zagarë të atij sistemi e që jetojnë duke shkaktuar plagë në popull ,e që jetëgjatësinë e tyre e kanë të kushtëzuar mu nga këta plagë të viktimave të tyre .

Mendimi im është se kur përmend një emër të një kësi zagari ( spiuni sërbosllav ) ,pa marë parasysh veprimtarinë e tij të post atij sistemit ku ka vegjetuar kjo krijesë shtazarake ,nuk duhet që të rehabilitohet ,vetëm përse mbështetet politikisht në një forcë poltike ,pa qoftë ajo edhe ,, e trimave '' ,siç kanë qejf ta quanë disa vetën .

Është për të ardhur keq për ,, trimat '' tanë se ,në një anë përpilojnë lista spiunësh ( përmendimim tim është mirë ,por jo të paraqiten forumeve por në organet komptetente që të marin ate çka e kanë merituar ) ,enë anën tjetër po këta ,, trima '' marin pjesë në varime ,kortezhe ,përkujtime të kryetarëve të këtyre spiunëve e që edhe iu deklarojnë publikisht Vazhdimësinë e poltikës së tyre .


Kjo nuk ahet asesi ,pra * plugu *.
Në një anë i akuzoni ( për spiunë ,shum mirë ua bëni ) e në anën tjetër shkon dhe iu nderoni udhëheqsëin e atyre ( spiunëve ) ,që nuk e bëni fare mirë .
E populli nuk hanë barë ,që të marin për të vërteta qejfet e ,, trimave ''


Mandej është interesant edhe një diçka tjetër , këta shkrimet e Sheradin Berishës ( që për nga mosha është i ri ) tregojnë se Sheradini o ka qenur diçka i lidhur ngushtë me ate sistem që ka mundur të futet atyre birucave ( arkivave ) të atij sistemi atë kohë o ka gjetur ndonjë lidhje tjetër gjatë e mbas luftës ,kur dihet se gati krejt dosjet e atij sistemi sërbia i muar e vete gjatë luftës sëfundit !!!!!!.

Mandej ,shum nga këta afishime nuk bëhen për ti dhënë njohri popullit mbi veprimtarinë e spiunëve ,por bëhen për propagandë poltike ,e kjo shihet që në titull të postimit ,se glorifikohen njerëz të krahut ,, të trimave '' ,nga të burgosurit e atëhershëm .

Kumund të barazohet ( nga kapaciteti intelektual ) Hydajet Hiseni e Jakup Krasniqi ( qëi njohi që të dytë shum mirë personalisht ) me Nezyr Myrtën ,e titulli i afishimit është '' KUSH E DENOI GRUPIN E HYDAJET HYSENIT-JAKUP KRASNIQIT
-MË 10 KORRIK 1982..?! ''

Historia ,nuk bëhet e shkruhet për hatër ,por ashtu siç ka qenur e siç është .

Edhe diçka tjetër interesante more * pllugu * .
Asnjë nga këta zagarë ( spiunë ) që nuk u ndodh në dosjen 500 faqëshe të ,, trimave '' dhënur ndërkombëtarëve !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[ARIANI_TB]

http://www.youtube.com/watch?v=i0L9U...elated&search=

[alibaba]

Kumund të barazohet ( nga kapaciteti intelektual ) Hydajet Hiseni e Jakup Krasniqi ( qëi njohi që të dytë shum mirë personalisht ) me Nezyr Myrtën ,e titulli i afishimit është '' KUSH E DENOI GRUPIN E HYDAJET HYSENIT-JAKUP KRASNIQIT
-MË 10 KORRIK 1982..?! ''

Unë nuk njoh shumë nga këta njerëz, megjithatë Shkau nuk ka marrë budallët, në burg por ka marrë ata që i nevojiteshin këtij kombi , i ka marrë ata që kishin ideale të qarta për këtë komb.
Gjithashtu nuk përjashtohet mundësia që aty këtu të futet gabimisht ndonjë njeri pa faj, por gabimet teknike duhet të përmirësohen sa më shpejt nga ata që i kanë bërë këto gabime.

[Llapi]

Letra që shpërfaq një histori të dhimbshme

Të nderuar lexues,

Gati një vit më parë, saktësisht më 19 nëntor 2006 (në vigjilje të Festës së Flamurit) në adresë time ka ardhur një letër nga një intelektual i njohur, i cili në kohën kur e ka shkruar letrën ka qenë në Angli duke përfunduar doktoraturën në „Cardiff University“. Kjo letër, me sugjerimin e letërshkruesit nuk është publikuar deri më tani. Ndonëse në letër shpërfaqen disa çështje shumë interesante, (si reaksion i disa publikimeve të mija në pashtriku.org), sot vendosa ta bëjë publike atë, por jo edhe emrin e letërshkruesit, për të cilin kam respekt të veçantë. Letërshkruesi është i biri i një ish të burgosuri politik, i arrestuar në shkurt 1950 nga UDB-a, ndërsa pas disa muajsh keqtrajtimi mizor ai (së bashku me disa bashkëveprimtarë), në shtator të atij viti në Gjyqin e Qarkut në Prishtinë në„emër të popullit“ u dënua me gjashtë (6) vjet burgim të rëndë, nga gjykatësit - porotët shqiptarë: Arif Korapi, Ali Abdullahu, Ismail Xhemaili dhe Abdyl Doda procesmbajtës në këtë proces gjyqësor.


Sheradin Berisha , 09. 11. 2007

---------------------------


SHPALOSJA E DOSJEVE TË BASHKËPUNËTORËVE TË

UDB-së GJATË DEKADAVE ´50, `60 DHE `70 ËSHTË

OBILIGIM I TË GJITHËVE


I nderuar Sheradin,


Kam filluar ta lexoj www.pashtriku.org, për të cilin u njoftova përmes një emaili qarkullues. Është punë e madhe kjo, s’do mend. Të uroj punë të mbarë dhe këmbëngulje në këtë përpjekje të ndërlikuar.



Të të them të drejtën, ajo që më së shumti më pëlqen në faqen tënde është pikërisht përpjekja e madhe për t’i shpalosur dosjet e bashkëpunëtorëve kosovarë të UDB-së gjatë dekadave të harruara ’50, ’60, ’70 dhe ’80 (mendja ma merr se për ata të viteve ’90 jemi përkujdesur deridiku...). Mendoj se shpalosja dhe zbardhja e krimit të spiunazhit kundër popullit është obligim i të gjithëve – e veçanërisht i atyre të cilët mund të kenë dëshmi për të.



Pavarësisht nga fakti se në pashtriku.org ka vështrime me të cilat nuk do të pajtohesha krejtësisht – sidomos në kontekstin e vlerësimit të ardhmërisë politike të Kosovës – megjithatë më duhet të ta pranoj se të përkrah dhe të përshëndes vëllezërisht për hulumtimin e pakompromis të së kaluarës sonë. Në shumë aspekte, ajo e kaluar është e ndytë, përplot tradhti, diferencime moralo-politike, spiunazh të ulët, burgosje, izolime e vrasje.



Ma merr mendja se do të pajtoheshe me mua kur them se ne shqiptarët e kemi pak a shumë të qartë se çfarë përmban e ardhmja, mirëpo, ajo që kurrë nuk ia dolëm t’i biem në fije është – e kaluara. Madje, jo e kaluara e thellë që ikën nëpër shekuj. Përkundrazi. Është e kaluara e afërm për të cilën shtiremi se nuk kemi haber. Bëhet fjalë, pra, për dekadat që t’i përmenda më lart – e për të cilat nuk flet kush në mbarë Kosovën.



- Nuk flet kush më për Fadil Hoxhën, Xhavit Nimanin, Beqir Hotin apo Asllan Fazlinë...



- Nuk flet më kush për brezin e “Luftëtarëve të ‘41” që vinin nga radhët e banditëve dhe denoncuesve të popullit – e të cilët sunduan mbi kosovarë së paku 30 vjet në emër të Jugosllavisë së Josip Brozit e të Lidhjes Socialiste të Popullit Punonjës.



- Nuk përmend më kush Mehmet Maliqin, Gani Jasharin apo Daut Jashanicën e Remzi Kolgecin...



- Nuk flitet më fare për faktin se po ky Universitet i Prishtinës ishte, ç’prej themelimit të tij më 1969, çerdhja më e madhe e bashkëpunëtorëve të UDB-së në Kosovë.



- Nuk përmend më kush faktin se po thuaj të gjithë “intelektualët” e mitizuar kosovarë (me një përjashtim, për të cilin kam dëshmi) filluar nga Ibrahim Rugova, Fehmi Agani e qebesa deri te Rexhep Qosja ishin anëtarë të denjë të LKJ-së, të privilegjeve politike të Jugosllavisë, të beneficioneve të ulëta shtetërore (të kredive që s’u kthyen kurrë, të honorareve për punë koti, të banesave që i ndante ‘kolektivi’, të trojeve nëpër Dragodan, të shtesave për fëmijë e pushimeve verore gratis nëpër Kamenovë e Beçiq, si shpërblim për punën lojale ndaj shtetit).



Vërtet, Sheradin, si u mor vesh që krejtësisht të harrohet kjo e kaluar jona e afërm ??



- Që të gjithë na e lodhin k....duke ofruar ‘fakte të reja rreth prejardhjes ilire’ e askush nuk flet për atë se kush i tradhëtoi – me emër e mbiemër – fëmijët e lagjes sime si Afrim Xhitia e Fahri Fazliu?



- Si ore nuk e mbajmë mend se kush e gjykoi dhe e dënoi me burg Xhavit Hazirin apo, shembull, Skender Hajdarin e Ramadan Avdiun?



- Apo edhe Hydajet Hysenin e Bajram Kosumin? E qindra, qindra të tjerë?



- S’është e mundur që paskemi harruar se më 1981-82 kur u burgosën qindra djem e vajza, gjykatat kosovare udhëheqeshin prej neve – shqiptarëve!?



Po, po. Përse nuk e themi troç: ishin pra po këta shqiptarët e sotëm ata që morën pjesë në udhëheqje të Kosovës gjatë viteve të burgosjeve e të vrasjeve. Nuk ishin të tjerë. Nuk ka të tjerë. Jemi këta që jemi. Jemi pra, po të njëjtit që shtyheshim nëpër zyrat e Azem Vllasit për ta marrë ‘librezën e kuqe’ të partisë dhe, po të njëjtit që më 1989 kinse shtyheshim për ta hedhur në baltë po të njëjtën... Dhe, të anëtarësoshehim në LKJ-në e re, te Shoqata e Shkrimtarëve të Kosovës.



Jemi po të njëjtit që mezi s’prisnim që Shtafeta e Atij Qeni të kalonte nëpër Kosovën nanë e të rrijmë gjithë natën zgjuar duke e ruajtur përplot krenari në Pallatin “Boro e Ramizi” derisa e gjithë kjo pafytyrësi popullore transmetohej drejtëpërdrejti në Radio Televizionin e Prishtinës (RTP) në të cilin sërish punojnë gati 60 për qind e po atyre që dikur bënin përzgjedhjen e komenteve të Jusuf Ferizit kundër ‘nacionalizmit dhe irredentizmit shqiptar’.



Jemi pra, po ai popull i cili në fytyrën e Josip Brozit e shihte shpëtimin e vet, shpresën se vërtet mund të jetohet mirë përmes shërbëtorisë e spiunimit.



Hiç mos ke gajle Sheradin:

jemi po ai popull të cilin, nëse gërrmih pak, mund ta gjesh nëpër arkivat e mbetura të RTK-së duke gjuajtur gur e dru mbi po këtë ‘nacionalizëm e irredentizëm’, i xhiruar nëpër kolektivet e pshurrta punuese e nëpër OPB-jat e dikurshme dhe ‘konferencat aksionale të LRSJ’...



Gajle mos ke Sheradin,

se jemi po ata të cilët mezi s’prisnin të paraqiten vullnetarë nëpër „Omladinska Radna Akcija“ e të poshtëroheshin vullnetarisht anekënd atij shteti të fëlliqur duke ia ndërtuar hekurudhat e liqenet artificiale një pushteti i cili do të na i vrante fëmijët nesër.



Vërtet, ashtu ndodhi. Po ai pushtet, njëzet-tridhjet vjet më vonë, do të hynte nëpër shtëpitë e të gjithëve – spiunë, atdhetarë, qytetarë e katundarë – për t’i djegur e për t’i vrarë. E pikëllueshme, por edhe interesante. Është pra interesante të vërehet se ndër viktimat shqipare në Kosovë gjatë viteve ’98-99 është një numër jo i vogël i shërbëtorëve dhe spiunëve të dikurshëm. Çfarë ironie e tmerrshme! Çfarë paradoksi i pikëllueshëm.



Tash, pas gjithë atyre viktimave duhet të shtiremi se jemi bërë një popull i përbashkuar, unik dhe atdhetar.



- Vetëm për faktin se Gjakova përjetoi aso tragjedie gjatë bombardimeve të NATO-s, nuk guxojmë ta përmendim faktin se po ajo qytezë sundoi mbi Kosovë me ‘kuadrot’ e veta nja 40 vjet...



- Vetëm pse shumë fëmijë u kidnapuan, u vranë e u zhdukën, nuk guxojmë ta përmendim faktin se Xhevdet Hamzat e Xhevdet Pulat ishin oficerë të zellshëm të KOS-it gjatë dekadave të errëta të Rankoviqit.



- Vetëm për faktin se Peja u dogj me ‘teshë-e-koteshë’ tash nuk guxojmë ta përmendim se po ai qytet (përndryshe, vendlindje e familjes sime) ishte së paku 70 vjet çerdhe e shovenizmit serb dhe e kuislingëve shqiptarë. Nëse mund të ekzistojë diçka si traditë në spiunim, atëherë do të mund të pajtoheshim se Peja ishte, tradicionalisht, qytet i spiunimit dhe i bashkëpunimit me UDB.



Jemi pra po ky popull i familjeve të përçara që kanë leçitur njëri-tjetrin për vite e vite – qoftë për shkak të urrejtjes ndaj Jugosllavisë, qoftë për shkak të dashurisë ndaj Jugosllavisë. Jemi po ky popull i cili me vite e vite druante që pikëpamjet e veta politike t’ia dëftonte edhe kushërinjëve, e lëre më miqëve apo – qoftë larg – fqinjëve.



Sheradin i nderuar,

Jam lindur e rritur në Prishtinë. Mund të të them sinqerisht se e tëra që mbaj mend nga fëmijëria dhe rinia ime e hershme në këtë qytet është vetëm devotshmëria kolektive ndaj – Jugosllavisë. Nuk e di se ku e ke kaluar ti fëmijërinë e rininë (druaj se ka të ngjarë që një pjesë ta kesh kaluar prapa grilave jugosllave), mirëpo, të jesh atdhetar në Prishtinë gjatë këtyre dekadave – ‘70 dhe ’80 – ishte të jesh i dënuar në vetmi dhe ofendime të përditshme.



Mos harro, nëse për ty (e edhe për mua) kanë qenë këto vitet e ndyta që na i rrënuan ëndërrat fëmijërore, për shumëkë ato ishin dhe mbesin vitet e arta të jetës.



Sot e kësaj dite, nëpër shumë shtëpi të Prishtinës e të Kosovës vazhdohet të qahet me lotë:



- për Josip Brozin e Jugosllavinë;



- për kohën e Fadilit e Xhavitit,



- për kohën e Mirkos e Sllavkos,



- për Akordet e Kosovës me Gazmend Pallaskën e Besnik Krajkun,



- për koncertet e Zdravko Çoliqit e Shaban Shauliqit...



Përfundimisht, meqë i jemi afruar kësaj date.... Në Kosovë, Sheradin, nuk është festuar shumë 28 nëntori. Me sa mbaj mend unë, më shumë është festuar ajo festa që vinte një ditë më vonë. Po, po. Është festuar Jugosllavia II e AVNOJ-it. Kjo ishte festa e popullarizuar kosovare. Këto ishin ditët kur populli punonjës e bashkëpunëtor i Kosovës i merrte nga katër-pesë ditë pushim dhe në televizion gjithë ditën shikonte ‘”Bitka na Neretvi” e “Partizanska Eskadrila”...



- Kujt, pra, Sheradin e ke ndërmend t’ia shpalosësh dosjet?



- Kujt?



- Cilëve kosovarë?



Me lejo të të them diçka. Ata pak atdhetarë që ka ky vend i mjerë, ata e dijnë fort mirë – sikurse edhe ti – se kush ka spiunuar gjatë gjithë këtyre viteve të errëta. Atyre s’ke nevojë t’ua dëftosh atë që e dijnë... Sa për këta tjerët (e të cilët, druaj, janë në shumicë...), ata nuk do ta hapin kurrë faqen tënde. Madje, do të të sulmojnë dhe do të të poshtërojnë. Jo drejtpërdrejti, meqë aty do të mund të fitosh... Përkundrazi. Do të të përulin nëpër biseda pas darke, nëpër takime mëngjesi gjatë pirjes së machiatove.



Njerëzve të huaj do t’i thonë ‘në besë’ –



- se njerëzit si ti janë rrezik për demokracinë dhe për lirinë;



- se njerëzit si ti janë ‘radikalë’,



- ‘të kuq’,



- ‘enveristë’,



- e madje edhe ‘terroristë’...



Kujt, pra, i duhet ta dijë çfarë, në fakt ka bërë Zekeria Cana e Fahredin Gunga, e sidomos Ali Aliu të cilin edhe vetë e kam pasur profesor? ( Cana, Gunga, Aliu etj ishin denocuesit e Adem Demaçit në UDB / Lexo KËTU - Sh.B )



Ndoshta, vetëm atyre që nuk e dijnë. Që nuk e mbajnë mend. Që nuk e patën fatin e poshtër të jenë të lindur në ato kohë të ndyta. Ndoshta brezave të rinj kosovarë – që së paku ata ta kuptojnë se nga shitja dhe tradhtia e atdheut nuk mund të ketë përfitim. Ndoshta, Sheradin... Edhe pse, punë e vështirë është kjo.



Mos harro: Kosovarët janë një popullatë e vogël, kurse atdhetarët e saj janë një familje edhe më e vogël. Gjithashtu, mos harro se ata të cilët me dekada i tradhëtuan anëtarët e kësaj familjeje të vogël, megjithatë patën përfitime. Ata jetuan më mirë se ne, Sheradin.



Nga fëlliqësitë e tyre krijuan edhe pasuri, edhe familje, edhe para... Gjatë viteve ’90, përmes LDK-së, e fituan edhe autoritetin dhe në fund – edhe pushtetin. Pse, çfarë mendon se ishin Nexhat Daci, Nekibe Kelmendi, Kaqusha Jashari, etj... Atdhetarë??



Për fat të keq, nga spiunimi gjithnjë do të ketë përfitim. Prej këtij zanati mund të të humb vetëm nderi dhe fytyra. Mirëpo, janë këto kategori për të cilat nuk jemi mërzitur fort gjatë historisë. Së paku jo ç’prej vrasjes së Haxhi Zekës, në pikë të ditës dhe në mes të Pejës.



Megjithatë, të përshëndes, të uroj dhe të përkrahi në këtë punë, edhe pse i vetëdijshëm se bëhet fjalë për një përpjekje të pikëllueshme për t’ia dëftuar të vërtetën atyre që nuk duan ta dëgjojnë.



Këtë letër ta kam shkruar unë, X.Y. Jam gazetar e redaktor me profesion dhe momentalisht jam në Cardiff të Britanisë së Madhe duke kryer punim doktorate në temën “Sistemi Paralel dhe Shteti Imagjinar i Kosovës 1990-1998”. Jam i biri i prof. X.X, … ish-burgosur politik, i tradhëtuar nga bashkëqytetarët e tij dhe i dënuar nga gjykatës e porotë shqiptarë në Kosovë.



Të fala të përzemërta dhe urime për Festën e Flamurit,



X.Y, 19. 11. 2006

Cardiff University

Wales, UK.



* Titulli është nxjerr nga përmbajtja e letrës.

E botume te webi www.pashtriku.org

[bklyn_kid]

kostandin vasilica ishte pseudonim, emri ishte skender skenderi dhe e kan denu ne golotok me 15 vjet!ash xhaxhai im!
6 vjet i boni dhe pastaj qeveria e kohes e shkembeeu me 6 te burgosur serb( 1 kolonel dhe nje toger ne kete grup!)

[bklyn_kid]

1111111111111

[Preng Sherri]

More Llap e paske ba namin qety e hajt: Ku si paske lanë spiunat me fjetë rahat!

[Violina]

Postuar më parë nga Llapi

Arb
Heeeeeeee e paske gjet sigurisht emrin tand e te ndonji dhoku tand te ngusht qe po te djegun postimet e mija aq fort kane thane kadal beg se ka hendek

kjo list ty te pengon shume shume bile e di e di por qka ti besh nuk u ka askush faj qe nuk ini ne anen tone por keni mbet shume keq

---------

Shumë mirë që jeni interesuar dhe keni bërë këtë listë. Për të pasur një të ardheme të mirë vendi ynë,duhet ditur të kaluarën mirë.Dikën nga këta maskarenjë serboprofilash e kam njohur. Vërtetë ashtu siç shkruhet ka qenë. Fatkeqsisht familjet e tyre janë të privilegjuara edhe sot dhe në pozita shoqërore e politike.
Duhet punuar edhe lista të tjera se fatkeqsisht ka pasur shumë njerëz që i kanë shërbyer UDB në dëm të popullit shqitar. Ata na kanë shkaktuar vuajtje pasojat e së ciles i niejmë edhe sot!
Nuk e di pse nuk është në ketë listë edhe Rrahman Rexhepi, nga Braina e Podujevës. Ai gjithnjë u ka sherbyer5 njerëzve të UDB. Në kohën e fundit ai ishte shef i taksitëve në Prishtinë. Veprimtaria e tij antishqiptare ka qenë e hapur. Ka edhe plot të tjerë.
Ju uroj sukses në jetë çdo shqiptari ,jeta e së cilit është një roman së paku historik në vete!
JEMI KRENARË
QË JEMI SHQIPTAR!

[drenicaku]

Postuar më parë nga Llapi

BURGOSJA E DYTE E ADEM DEMACIT DHE DHJETRA VEPRIMTAREVE TE LRBSH-se

Fragment ....
.....Duke vepruar kjo organizatë në rrethana të një shtetërrethimi të plotë, nga rrjeti agjenturor i UDB-ës, në qershor 1964 UDB-a federative-republikane dhe ajo krahinore në një aksion të sonkronizuar fillon arrestsimin e anëtarëve të LRBSH-së.
Pikërisht "më 8 qershor 1964, burgoset një numër i anëtarëve të Lëvizjes, veçanërisht disa udhëheqës të sja, duke përfshirë edhe vetë Adem Demaçin. Shkaku kryesor që çoi në zbulimin e LRBSH-së ishte mosmbajtja e konspiracionit, sepse pjesa dërmuese e anëtarëve qenë të rinj dhe u mungonte eksperienca..." .
Në këtë kontekst dueht thënë se anëtarët e LRBSH-së, kishin në plan që më 13 qershor 1964 ta shpërndajnë një trakt në të gjitha viset shqiptare, prandaj arrestimi vetëm 5 ditë përpara aksionit nuk duhet të ketë qenë i rastit.
pas arrestimeve masive, udbashët e tipit të Ibër Haskajt përdorën torturat më të temerrshme, ndaj anëtarëve të LRBSH-së. Me këtë rast pas torturave çnjerëzore, edhe pse u dërgua në spital vdes mësuesi e poeti Fazli Grajçevci (njëri nga themeluesit e LRBSH-së)*. Vrasësit, në përpjekjet e tyre që ta detyrojnë Dr.Ali Sokolin, që ta nënshkruajë aktanalizën e vdekjes së tij të shkaktuar gjoja nga një "sëmundje e rrezikshme infektive", nuk patën sukses, derisa e gjetën mjekun serb MIhajloviq që ta bëjë një gjë të tillë. Përkundër kësaj UDB-a trupiin e Fazliut e futi në arkivolin e metaltë et ë mbyllur hermetikisht, në mënyrë që familja të mos sheh se ç'mizori kishin ushtruar xhelatët (udbashë) mbi trupin e tij .
Gjatë hetimeve ndaj të arrestuarve u përdorë elektroshoku (sidomos nga Iber Hasakaj), gjilpërat, futjen e ujit në gojoë e hundë, kerbaqi etj.
Pas tre muaj hetimesh intenzive (nëpër duar të UDB-së kaluan mbi 500 shqiptarë) mbi 80 pjestarë të LRBSH-së, në grupe të vogla u nxorën para gjyqit. Gjykimi kundër themeluesit të LRBSH Adem Demaçit dhe 11 të akuzaurve të tjerë u mbajt më 27,28,29 e 31 gusht dhe 1 shtator 1964 në Gjyqin e Qarkut në Prishtinë. Trupi gjykues përbëhej nga kryetari i gjyqit - Tahir Ibrani, gjyqtari Radomir Stojkoviq dhe porotët: Hazir Haziri, Tefik Shala dhe Nebih Qena. Ndërkaq palën e akuzës e përfaqësonte (përmes aktakuzës Kto-nr.223/64) Mirko Matoviq-prokurori publik i qarkut të Prishtinës .
Në këtë gjykim maratonik u dënuan:
1. Adem Demaçi - student i fakultetit juridik, nga PRishtina me 15 vjet burg të rëndë,
2. Sabit Ratkoceri (1939) - jurist i diplomuar (Lupç i Poshtëm) me 11 vjet,
3. Hazir Shala (1934) - Profesor i shkollës normale, (Barilevë) me 13 vjet,
4. Seladin Daci (1933) "muzicient në Radio Prishtinë" (Prishtinë) me 10 vjet,
5. Azem Beqiri (1939) - Nënpunës i entit krahinor për mbrojtjen shëndetësore (Prishtinë) - me 10 vjet,
6. Abdullah Lahu (1944) - nxënës i kl. së katërt të shkollës Normale, me 10 vjet,
7. Ahmet Haxhia(1932) - farkatar nga Prishtina, me 10 vejt,
8. Xhafer Mamuxhiku (1935) - nëpunës nga Prishtina, me 11 vjet,
9. Dibran Bajraktari (1939) nënpunës nga PRishtina - me 13 vjet,
10. Sabri Novosella (1943) - rrobaqepës nga Prishtina, me 9 vjet,
11. Tefik Sahiti (1930) - infermier nga Prishtina, me 9 vjet dhe
12. Njazi Straja (Saraxhoglliu) (1933) tregëtar nga sTambolli i lindur në Prishtinë, u dënua me 9 vjet burg .

Ndërkaq prej 3-15 vjet burg të rëndë u dënuan edhe këta anëtarë të LRBSH-së:
1. Adem Rukiqi - Verboc -Gllogovc,
2. Abdyl Shala - Loxhë-Pejë,
3. Arif Hoxha - Mitrovicë
4. Arif Ymeri
5. Asim Vula - Gjakovë
6. Avni Lama - Gjakovë
7. Bahtire Berisha - Prizren
8. Bahtir Duraku
9. Bedrush Çollaku - prizren
10. Besnik Koci - Gjakovë
11. Destan Miftari
12. Din Spahia - Gjakovë
13. Ejup Kastrati - Pejë
14. Elhame Shala - prishtinë
15. Emina Rakovica - prishtinë
16. Enver Gerguri
17. Enver Mehmeti
18. FAzli Grajçevci - Tankoc
19. Fehmi Elmazi - Gjilan
20. Ferat Ymeri
21. Gani Msutafa
22. Haki Bejta
23. Haki Gashi
24. Hamdi Obertica - Fushë Kosovë
25. Hilmi Rakovica - Prishtinë
26. Hyda Dobruna - Gjakovë
27. hysen Bukoshi - Prizren
28. Hysen DAci Mitrovicë
29. Ibrahim Stublla
30. Ismet Koshutova - Mitrovicë
31. Isuf Istrefaj
32. Isuf Isufi - Mavriq
33. Kadri Kusari - Gjakovë
34. Myrteza Nura - Gjakovë
35. Mustafë Venehari - Mitrovicë
36. Nezir Gashi - Grabovc - Pejë
37. Nimon Podrimja - Caralluk - Istog
38. Mejreme Berisha - Prishtinë
39. Osman Berisha - Puzovfc
40. Qerim Zajmi
41. Ramadan Lahu - Gllamnik
42. Ramadan Shala - Pejë
43. Rashit Rusha
44. Rexhep Elmazi - Gjilan
45. Rexhep Shala - Loxhë, Pejë
46. Remzi Baloku
47. Rrustem jMorina
48. Sabit Lahu - Gllamnik, Podujevë
49. Sadik Latifi
50. Sahit Sfeqla - Prishtinë
51. Selatin Novosella - Prishtinë
52. Selman Berisha - Progofc
53. Sylejman Gashi
54. Sylë Shala - Pejë
55. Shefqet Jashari - Strofc, Vushtërri
56. Shemsi Hoxha
57. Shemsi Rudari
58. Tahir Shala, Krushec-Prishtinë
59. Teki Dervishi - Gjakovë
60. Ukshin Shala - Loxhë - Pejë
61. Vesel Bislimi
62. Vesel Shala - Loxhë, Pejë
63. Vezir Zka - Dobrajë, Prishtinë
64. Ymer Mehmetaj
65. Zeqir Agushi
66. Zeqir Gërvalla - Lupçi i Poshtëm, Podujevë
67. Zeqir Heretica - Lupçi i Poshtëm, Podujevë
68. Zeqir Shala - Loxhë, Pejë

Po qka merr vesh ti per ilegalen o i mjer,mos kopijo shkrime te tjerve,por a din ti diqka vet i kungull.

[kushtrim44]

ju pershndes ju per krai per ket list qe asht shti ktu te vram gjat saj kohe qete dien dh te helmum qekan vdek me von qe jan helmu ne armatn kriminale serbe siq ashr edh hamit ymeri ici asht helmu ne ushtrin serbe edh aj pas nje viti qe rrin shtrat aj vdes nga helmimet u ju kisha preferu qe te shtini ket ne list ju falminderit pe mirkuptim